INFORMACJE O SPRAWDZIANIE      TESTY SZÓSTOKLASISTY    7 WAŻNYCH KROKÓW      KALENDARZ PRZYGOTOWAŃ     PORADY DLA RODZICÓW

Jak dzieci reagują na stres?

Wyobraź sobie, że Twój szóstoklasista ma bardzo odpowiedzialne zadanie do wykonania. Od tego, jaki osiągnie efekt, zależy cała jego przyszłość. To zadanie nie tylko wpłynie na Twoje dziecko, lecz także może wpłynąć na cały świat. Jak myślisz, czy to nie jest zbyt wiele dla Twojego dziecka? Nauka to ciężka praca, którą Twoje dziecko wykonuje każdego dnia. Od tego, jak się w niej odnajdzie, w dużej mierze zależy jego przyszłe życie. Myślę, że to bardzo stresujące mieć na sobie tak dużą odpowiedzialność. Jak Twoje dziecko reaguje na stres? Każdy z nas w indywidualny sposób reaguje na trudne sytuacje. Stres to pojęcie bardzo ogólne, może być destrukcyjny, paraliżujący, ale może być również motywujący. O tym, jak wpływają na nas trudności, decyduje wiele czynników.

Temperament i wychowanie

To, w jaki sposób reagujemy na trudności, jest uwarunkowane wrodzonym temperamentem, a także stylem wychowywania. Każdy ma pewien indywidualny styl interpretowania sytuacji, odnajdowania się w nich, którego podłoża można szukać nawet w okresie niemowlęctwa. Jakie ma to znaczenie dla rodziców? Przede wszystkim Twoje dziecko może w zupełnie inny sposób reagować na stres niż Ty, zupełnie inaczej możecie podchodzić do trudności i problemów. Dlatego dawanie rad albo gotowych rozwiązań może nie być pomocne. Postaraj się zrozumieć problemy dziecka i pomóc mu znaleźć sposób rozładowywania stresu odpowiedni dla jego temperamentu i osobowości.

Jakie jest moje dziecko?

Ważną kwestią, która wielu rodzicom pomaga zrozumieć problemy ich dzieci, to świadomość zjawiska reaktywności. Reaktywność to cecha układu nerwowego, która określa, w jakich warunkach nasz organizm funkcjonuje najbardziej efektywnie. To znaczy, że każdy z nas ma indywidualny poziom optymalnego pobudzenia. Co to oznacza w praktyce? Że jedni zniosą bez problemu to, z czym inni będą mieli ogromne trudności. Może się więc okazać, że Twoje dziecko nie będzie się czuło dobrze w sytuacjach bardzo stresujących i nie będzie to efekt braku chęci czy zaangażowania

Osoby wysoko reaktywne potrzebują ciszy i spokoju, małej ilości bodźców zewnętrznych. Pracują optymalnie przy niskim poziomie stresu, nie radzą sobie z nadmiarem obowiązków. Są to dzieci, które szybko męczą się hałasem, nie wytrzymują dużej liczby zajęć dodatkowych, wolą spokojny, regularny tryb życia.

Osoby nisko reaktywne są bardziej odporne na stres, za to szybko się nudzą i potrzebują bardzo częstej zmiany, by efektywnie pracować. Osoby tego typu często mają problem z „wysiedzeniem na miejscu”, preferują szybki styl życia i charakteryzują się zamiłowaniem do nowości i ekstremalnych doznań.

Mogę pomóc mojemu dziecku

Jeśli Twoje dziecko jest nisko reaktywne, nie zmuszaj go do ciągłej nauki przy biurku, zaplanuj czas tak, by miało ono szansę na zmianę aktywności w krótkich odstępach czasu. Pamiętaj, że osobom nisko reaktywnym nawet kręcenie się na krześle pomaga się skoncentrować, dlatego dobrym sposobem może być zamiana krzesła na odpowiednio dobraną piłkę do siedzenia, na której dziecku łatwiej będzie wysiedzieć przy biurku. Dzieci takie mogą chcieć uczyć się np. przy muzyce lub w grupie. Są to czynniki podnoszące pobudzenie do optymalnego poziomu, które jest potrzebne do efektywnego uczenia się.

Inne potrzeby mają dzieci wysoko reaktywne, którym należy zapewnić spokój, rytm zadań i harmonię w ciągu dnia, a także wyeliminować bodźce zewnętrzne do minimum. Dzieci wysoko reaktywne mogą zatem mieć problemy z uczeniem się w głośnej klasie, gdyż potrzebują ciszy, by móc się skoncentrować.

Aby lepiej zrozumieć reakcję na stres Twojego dziecka, zaobserwuj, jakiego typu sytuacje bardziej mu odpowiadają i pomóż mu tak kreować otoczenie, by zapewnić optymalny styl funkcjonowania i warunki do nauki.

Moje dziecko jest najlepsze! A Twoje?

Kiedy stajemy się rodzicami, nasze plany i marzenia często są związane z osiągnięciami naszych dzieci. Rodzice mający małe dzieci przechwalają się przed innymi tym, jakie etapy rozwojowe one osiągnęły. Większość z nas pewnie nie raz słyszała opowieści o tym, że czyjeś dziecko wcześniej zaczęło mówić, chodzić, jeść samodzielnie, liczyć, czytać, pisać, jeździć na rowerze…  Często przechwałki te nie kończą się wraz z wyrośnięciem dziecka z piaskownicy, ale trwają nawet w okresie szkolnym. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że zdarza się, iż do rozwoju dziecka rodzice często podchodzą ambicjonalnie. Oczywiście dla ogromnej większości rodziców szczęście dziecka jest celem najwyższym, różnica polega tylko na tym, jak pojmowane jest to szczęście.

Czy moje dziecko będzie szczęśliwe tylko wtedy, gdy będzie najlepsze w…? Warto zadać sobie to pytanie i dodać własne zakończenia tego zdania. W świecie nieustającej presji i pogoni za sukcesem warto zatrzymać się i zastanowić, co naprawdę jest dobre dla mojego dziecka. Przed Wami trudny okres – kończy się etap szkoły podstawowej i rozpoczyna nowy czas – gimnazjum. Wspierając dziecko w przygotowaniach do egzaminu szóstoklasisty, warto zwrócić uwagę na szerszy kontekst tych zmian. To nie tylko kolejny stopień edukacji, lecz także wkroczenie w burzliwy okres dorastania, szalonych zmian rozwojowych, emocjonalnych i osobowościowych. Stąd tak ważna jest postawa rodziców w kontekście czekających Waszą rodzinę wyzwań.

Jak więc przygotować dziecko do ważnego egzaminu tak, by zdało go najlepiej jak to możliwe, ale nie wywierać na nim presji?

1. Przede wszystkim zaakceptuj, że „najlepiej jak to możliwe” może nie oznaczać „najlepiej w klasie/szkole/mieście”.

Wzmacniaj poczucie własnej wartości dziecka, by miało ono odwagę realizować swoje marzenia. Konstruktywna pochwała może zdziałać cuda. Obserwuj, co sprawia Twojemu dziecku radość, w czym zdaje się być dobre i okaż wsparcie w realizowaniu pasji dziecka. Gdy jesteśmy zabiegani, często koncentrujemy się na słabościach i tylko w ich przezwyciężaniu pomagamy dzieciom. Jednak aby budować pozytywną motywację do działań, warto skupić się chociaż na najmniejszych sukcesach.

2. Dowiedz się, jak możesz pomóc dziecku dobrze przygotować się do egzaminu. Porozmawiaj z nauczycielem, ale nie zapominaj, że Ty znasz najlepiej swoje dziecko i możesz je obserwować w wielu różnych sytuacjach.

– Czy dziecko ma trudności z opanowaniem materiału, jeśli tak, to jakiego?

– Czy ma trudności z planowaniem czasu na naukę i odpoczynek?

– Czy ma trudności z radzeniem sobie z napięciem i stresem?

– Czy ma trudności z motywacją do nauki?

3. Pomóż dziecku poradzić sobie z trudnościami.

Nie zawsze dziecko ma problem z opanowaniem materiału dlatego, że go nie rozumie. Szczególnie dziś dzieci są mocno obciążone podstawowymi obowiązkami i dodatkowymi zajęciami, co może wpływać na to, że po prostu nie mają już siły na naukę. Być może warto razem z dzieckiem zweryfikować plan tygodnia, tak by zapewnić mu czas na naukę i zabawę.

4.  Nie ignoruj problemów dziecka.

Jeśli Twój szóstoklasista ma problemy w szkole lub w kontaktach z rówieśnikami, wykaż zrozumienie dla jego spraw. Nie oceniaj i nie bagatelizuj jego problemów. Dla dziecka jego problemy są równie ważne, jak Twoje dla Ciebie. Nie deprecjonuj ich. Bardzo pomożesz dziecku, jeśli okażesz zainteresowanie jego sprawami i pomożesz mu znaleźć takie rozwiązanie, które będzie dla niego najlepsze. Dzięki temu zbudujesz wspaniałą płaszczyznę porozumienia między Wami, która zaprocentuje w niedalekiej przyszłości w okresie dojrzewania.

Pozwól dziecku marzyć i zdobywać szczyty na miarę jego możliwości, a swoje ambicje realizuj sam.